Geblinddoekt, naakt en vastgebonden ligt hij op zijn bed. Alex. Dé man waar het binnen het ASC allemaal omdraait. Slim, succesvol, geil, lid van T.H.A.L.I.A. en gigantisch machtig. Zijn vader beheert een groot olieconcern en Alex is de erfgenaam. Daar wil elk studerend meisje wel een keer overheen. En hij wilde mij. Hij wilde over mij heen. 

Onder ons erotische rendez-vous is er in de woonkamer een ontgroening bezig. Onschuldige jonge mannen die worden afgetuigd voor andermans plezier. Ik snap best waarom vrouwen zichzelf een ontgroening aandoen. Het mannelijke corpsvlees smaakt toch altijd net ietsje beter en afgetuigd worden voor andermans plezier is ook altijd al een van mijn hobby’s geweest. Voor de veiligheid heeft Alex voordat ik hem vastbond nog even de deur op slot gedaan. Zo kan niemand ons betrappen. Ze kunnen ons wel horen, dat dan weer wel.

Langzaam kruipt mijn lijf over het zijne heen. Met mijn vingers ga ik langs zijn dijbeen. En ik voel hoe hij een klein schokje maakt als ik met mijn buik zijn lul raak. “Wat doe je?”
Zijn vraag beantwoord ik met een zoen. Ik bijt op zijn onderlip. Omdat ik inmiddels bovenop hem ben gaan zitten, voel ik zijn pik groeien. “Godverdomme, kon ik maar zien waar je mee bezig bent.”
Een klein lachend geluidje ontsnapt mijn mond waarop Alex van oor tot oor grijnst. Zijn lichaam is op dit moment totaal van mij. Ik kan ermee doen wat ik wil. Het gevoel van ultieme macht over een van de machtigste mannen van studerend Nederland maakt het voor mij nog tien keer geiler. 



Na tien minuten van droog neuken glijd ik kletsnat langs het inmiddels stokstijve lid van het lid om het binnen in me als een puzzelstukje in elkaar te laten passen. Dan ga ik iets harder op en neer en beweegt Alex mee. En nog iets meer. Mijn vingers langs zijn armen die nog steeds vastgebonden zijn. “Anna, godver, ik wil los, ik wil je nemen.”
Ik grijns en ik buig mijn hoofd om in zijn oor te kreunen. Dat maakt Alex alleen nog maar geiler en hij begint geluiden van genot te maken. “Als je ‘alsjeblieft’ zegt wil ik misschien nog over eventuele bevrijding van je armen praten,” hijg ik in zijn oor. “O, Anna, alsjeblieft maak mij los. Alsjeblieft.”
Ik berijd Alex ietsjes sneller. “Wat zei je?”
“Alsjeblieeeeft? Godver. Alsjeblieft, Anna.”

Zijn lichaam gaat met elke ‘alsjeblieft’ iets harder op en neer en ik maak zijn linkerarm los. Meteen legt hij zijn hand op mijn heup en grijpt hem vast. Ook zijn blinddoek gaat nu af en zijn rechterarm komt vrij. Hij pakt me vast, tilt me op en gooit me met mijn rug op het bed en neemt me zo hard dat het hele bed begint te schudden.



Na twintig minuten van intensief geneuk liggen we moe maar voldaan in elkaars armen. Onder ons nog steeds geschreeuw en gejoel van de ontgroening. “Zouden ze weten wat we net hebben gedaan?”, vraag ik aan Alex, terwijl hij zijn gezicht naar de mijne draait. “Het kan mij niet zoveel schelen, maar er is wel een ding dat ik weet en dat is dat ik dit vaker ga doen met jou. Geen Pinot-hoer kan tegen jou op.”
Glimlachend kijk ik Alex aan. “Het staat genoteerd.”



Eenmaal beneden aangekomen kijk ik even naar het tafereel dat zich afspeelt in de woonkamer en draai mijzelf om, doe de deur open en loop naar buiten. Ik heb de buit al binnen. Arme sjaars.

Anna van Vliet (pseudoniem) studeert rechten aan de Universiteit van Amsterdam. Alle namen in deze column zijn gefingeerd.

Sorry, het reactieformulier is momenteel gesloten.